[ 155 ] ظِلُّ الْكَرِيمِ فَسيحٌ « 1 » . چنين گويد ولى آن كانِ همّت * كريمان را بود در سايه فسحت [ 156 ] ظِلُّ الأعْرَجِ « 2 » أعْوَجُ . صفت را همچو صورت ، كار ، يك‌رنگ * كه باشد سايهء لنگان همه لنگ حرف العين [ 157 ] عِشْ قَنِعاً تَكُنْ « 3 » مَلِكاً . اگر خواهى بيابى قدر وجاهى * قناعت كن كه باشى پادشاهى [ 158 ] عَيْبُ الْكَلامِ تَطْوِيلُهُ . سخن را عيب در تطويل باشد * دگر كش در ادا تعجيل باشد [ 159 ] عَاقِبَةُ الظُّلْمِ « 4 » وَخِيمَةٌ . سرانجام ستم باشد وخامت * ستمگر را از آن باشد ندامت [ 160 ] عُلُوُّ الْهِمَّةِ مِنَ الإيمَانِ . علو همّت است از جنس ايمان * چنين گويد ولى در شأن انسان

--> ( 1 ) . مى : وسيع ، وفي هامشه : فسيح . ( 2 ) . آ ، مى ، مر ، جل : « الأعوج » ، وفي هوامش آ ، ومر : الأعرج . ( 3 ) . مر ، هامش مى « كن » ، هامش مر : تكن . ( 4 ) . مى : « الظالم » ، وفي هامش : الظلم .